ก่อนที่วันนี้จะเล่าอะไร

ขอแนะนำบุคคล 2 คน ก่อนนะคะ

no.1 พี่โอ๋

พี่คนนี้คือแฟนแมนยูที่อายรู้จักเมื่อครั้งที่ไปดูศึกวันแดงเดือดที่เดอะมอลล์บางกะปิ เมื่อหลายปีที่แล้ว เรารู้จักกันเพราะว่าตอนนั้นเราบังเอิญนั่งใกล้ๆกัน เลยได้มีโอกาสคุยกัน และก้อติดต่อกันมาเรื่อยจนถึงวันนี้ พี่โอ๋เป็นแฟนผีตัวจริง เสียงจริง รู้รายละเอียดเกี่ยวกับแมนยูรอบด้าน อายเลยได้ข้อมูลจากพี่โอ๋มาเยอะพอควร นอกจากเราจะคุยกันเรื่องแมนยูแล้ว พี่โอ๋ยังเป็นที่ปรึกษาที่ดีคนนึงของอาย อายสามารถโทรหาพี่โอ๋ได้ทุกเวลา แม้แต่เวลาที่พี่โอ๋จะเข้าไปปลดทุกข์

no.2 พี่ตาล

พี่ตาลคือภรรยาของพี่โอ๋ ด้วยความที่อายโทรหาพี่โอ๋บ่อยๆ เลยได้มีโอกาสคุยกะพี่ตาลบ่อยไปด้วย และถ้าจะว่าไป อายคุยกะพี่ตาลบ่อยกว่าพี่โอ๋ด้วยซ้ำ เพราะเราเป็นญ.เหมือนกันเลยเข้าใจรายละเอียดได้ง่าย ช่วงเวลา5-6เดือนมานี้สุขภาพของพี่ตาลไม่ค่อยแข็งแรงนัก เพราะเทอเป็นโรคมะเร็งในเม็ดเลือดขาว หรือลูคิเมียนั่นเอง แต่พี่ตาลมีกำลังใจที่ดียิ่ง ทั้งกำลังใจจากพี่โอ๋สามีคนดีและจากคนรอบข้าง

เอาล่ะค่ะ เรื่องที่จะเล่ามีอยู่ว่า

.

.

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา อายต้องสอบ

เลยไม่มีเวลาโทร.ไปหาพี่ตาลและพี่โอ๋มากนัก

แต่ในใจก้อยังคิดถึงพี่ทั้ง 2 อยู่เสมอ

เราไม่ได้คุยกันจนกระทั่งวันนี้....วันที่พี่ตาลจากไปอย่างไม่มีวันกลับ

ตอนที่อายกลับมาถึงบ้าน ก้อเวลาประมาณ5โมงครึ่ง

มาถึงปุ๊บ อายก้อเขวี้ยงข้าวของไว้ข้างล่าง ซึ่งก้อรวมถึงมือถือด้วย

ส่วนตัวเองก้อขึ้นมาเล่นคอมข้างบนห้อง

ปกติถ้าอายได้อยู่บนห้องแล้ว อายจะไม่ลงไปข้างล่างอีกจนกว่าจะถึงเช้าของอีกวัน

ไม่สนใจว่าจะมีคนโทรมาหาหรือไม่...ไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น

แต่อยู่ๆวันนี้ตอนประมาณ1ทุ่ม อายก้อมีความรู้สึกบางอย่าง

ทำให้ต้องลงไปข้างล่างเพื่อดูว่ามีคัยโทรเข้ามือถือหรือป่าว

7 missed

เปิดดู...สายที่ไม่ได้รับนั้นคือสายของพี่โอ๋ทั้ง7สาย

อายเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดี เพราะปกติพี่โอ๋ไม่เคยโทรหาบ่อยๆ

อายเลยโทรกลับไป

.

.

ตู๊ด ......ตู๊ดด

"อายจ๊ะ พี่ตาลเค้าไปแล้วนะ เมื่อตอน 6โมง"

"พี่โอ๋ทำใจดีดีนะ"

"จ้ะ พี่ไม่เป็นไร พี่รับได้ ตาลเค้าไปสบายแล้ว เค้าไม่ทรมานแล้ว เค้าจากไปอย่างสงบ"

"พี่โอ๋อยากร้องไห้มั้ย ร้องกับนู๋ได้นะ"

"ไม่จ้ะ พี่สัญญากับเค้าไว้ว่าจะไม่ร้องไห้"

"จ้ะพี่..มีไรให้อายช่วยบอกได้เลยนะ"

"พรุ่งนี้นู๋ว่างมั้ย มาส่งพี่เค้าขึ้นสวรรค์หน่อยสิ"

................

อายไม่อยากจะเชื่อว่านับต่อแต่นี้ไป จะไม่มีพี่ตาล พี่สาวแสนดีอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว

แต่อย่างน้อยอายก้อดีใจ ที่พี่ตาลจากไปอย่างสงบ และได้มองเห็นพี่โอ๋เป็นวินาทีสุดท้ายก่อนหลับตลอดกาล

หลับให้สบายนะคะ...ถึงเวลาที่พี่จะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

ต่อแต่นี้พี่จะหายเหนื่อย.....ตลอดกาล

.

.

.

อายเชื่อว่า ณ ตอนนี้ใจของพี่โอ๋คงร่ำร้องหาหญิงอันเป็นที่รัก

และในขณะเดียวกันก้อพยายามฝืนยิ้มตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับพี่ตาล

แต่พี่โอ๋คะ...ถ้าพี่ไม่ไหว อายและน้องๆของพี่ทุกคนพร้อมเป็นที่ซับน้ำตาให้พี่ทุกเวลานะ

พี่ตาลเคยบอกกับอายว่า

"น้องอายจ๋า พี่ก้อไม่รู้จะอยู่ได้นานแค่ไหน เมื่อไหร่ที่พี่จากไป นู๋เก็บพี่ไว้ในใจนะจ๊ะ"

ณ ตอนนี้ อายจึงอยากบอกกับพี่ตาลว่า

"พี่จ๋า...พี่จะอยู่ทั้งในใจและในความทรงจำของน้องสาวคนนี้ตลอดไปค่ะ"

>>edit :4OCT 05<<

วันนี้พวกเราพร้อมใจกันไปส่งพี่ขึ้นสู่สรวงสวรรค์

ไม่มีคัยร้องไห้

ทุกคนทำตามที่พี่ต้องการ

พวกเราไปส่งพี่พร้อมกับรอยยิ้ม

ยิ้มกับสิ่งดีดีที่พี่เคยทำ

ยิ้มกับความทรงจำต่างๆที่สวยงาม

ยิ้ม...เพื่อพี่จะได้ สุข สงบ ตลอดกาล

ด้วยรักและอาลัย.....จากพี่โอ๋ สามีของพี่,อาย และน้องๆของพี่ทุกคน

edit @ 2005/10/05 00:30:22