2005/Sep/12



>บลอควันนี้อาจจะยาวซักหน่อยนะคะ<

วันนี้ฉันได้เอาบทความของบุคคลที่ฉันเคารพที่สุดขึ้นมาอ่านอีกครั้ง

ท่านคือผู้ที่มีความสำคัญต่อคณะเศรษศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์

ท่านคือผู้ที่มีความสำคัญต่อรั้วเหลืองแดงของเรา

ท่านคือผู้ที่มีคุณค่าต่อประเทศชาติ

ท่านคือคนดี ..... ที่ทุกคนควรเชิดชู

ท่านคือ อ.ป๋วย อึ๊งภากรณ์

.

.

.

ฉันเชื่อว่านศ.คณะเศรษฐศาสตร์ ที่ มธ.

ทุกคน...ต้องเคยอ่านบทความนี้

แต่ฉันไม่อยากให้มีเพียงแค่คนในคณะของฉันเท่านั้นที่ได้อ่าน

ฉันอยากให้คนอื่นๆได้อ่านด้วยเช่นกัน

ฉันอยากให้ทุกคนได้เข้าใจสิ่งที่อ.ป๋วยต้องการ

สิ่งที่ท่านต้องการ....หากเกิดขึ้นจริง

คนในชาติคงจะมีความผาสุกกันถ้วนหน้า

.

.

.

มาอ่านบทความของท่านกันนะคะ

.

.

.

คุณภาพแห่งชีวิต ปฏิทินแห่งความหวัง จากครรภ์มารดาสู่เชิงตะกอน



เมื่อผมอยู่ในครรภ์ของแม่

ผมต้องการให้แม่ได้รับประทานอาหารที่เป็นคุณประโยชน์

และได้รับความเอาใจใส่ และบริการอันดีในเรื่องสวัสดิภาพของแม่และเด็ก

ผมไม่ต้องการมีพี่น้องมากอย่างที่พ่อแม่ผมมีอยู่ และแม่จะต้องไม่มีลูกถี่นัก

พ่อกับแม่จะแต่งงานกันถูกฎหมาย หรือธรรมเนียมประเพณีหรือไม่ ไม่สำคัญ

แต่สำคัญที่ พ่อกับแม่ต้องอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข ทำความอบอุ่นให้ผมและพี่น้อง

ในระหว่าง 2-3 ขวบแรกของผม ซึ่งร่างกายและสมองผมกำลังเติบโตในระยะที่สำคัญ

ผมต้องการให้แม่ผมกับตัวผม ได้รับประทานอาหารที่เป็นคุณประโยชน์

ผมต้องการไปโรงเรียน

พี่สาวหรือน้องสาวผมก็ต้องการไปโรงเรียน

จะได้มีความรู้หากินได้ และจะได้รู้คุณธรรมแห่งชีวิต

ถ้าผมมีสติปัญญาเรียนชั้นสูงๆ ขึ้นไป

ก็ให้มีโอกาสเรียนได้ ไม่ว่าพ่อแม่ผมจะรวยหรือจน

จะอยู่ในเมืองหรือชนบทแร้นแค้น

เมื่อออกจากโรงเรียนแล้ว

ผมต้องการงานอาชีพที่มีความหมาย

ทำให้ได้รับความพอใจว่า ตนได้ทำงานเป็นประโยชน์แก่สังคม

บ้านเมืองที่ผมอาศัยอยู่จะต้องมีขื่อ มีแป

ไม่มีการข่มขู่ กดขี่ หรือประทุษร้ายกัน

ประเทศของผมควรจะมีความสัมพันธ์อันชอบธรรม และเป็นประโยชน์กับโลกภายนอก

ผมจะได้มีโอกาสเรียนรู้ถึงความคิด และวิชาของมนุษย์ทั้งโลก

และประเทศของผมจะได้มีโอกาส รับเงินทุนจากต่างประเทศ

มาใช้เป็นประโยชน์แก่ส่วนรวม

ผมต้องการให้ชาติของผมได้ขายผลิตผลแก่ต่างประเทศด้วยราคาอันเป็นธรรม

ในฐานะที่ผมเป็นชาวไร่ชาวนา

ผมก็อยากมีที่ดินของผมพอสมควรสำหรับทำมาหากิน มีช่องทางได้กู้ยืมเงินมาขยายงาน

มีโอกาสรู้วิธีการทำกินแบบใหม่ๆ มีตลาดดี และขายสินค้าได้ราคายุติธรรม

ในฐานะที่ผมเป็นกรรมกร ผมก็ควรจะมีหุ้นมีส่วนในโรงงาน บริษัท ห้างร้านที่ผมทำอยู่

ในฐานะที่ผมเป็นมนุษย์ ผมก็ต้องการอ่านหนังสือพิมพ์ และหนังสืออื่นๆ ที่ไม่แพงนัก

จะฟังวิทยุ ดูโทรทัศน์ ก็ได้โดยไม่ต้องทนรบกวนจากการโฆษณามากนัก

ผมต้องการสุขภาพอนามัยอันดี และรัฐบาลจะต้องให้บริการป้องกันโรคแก่ผมฟรี

กับบริการการแพทย์ รักษาพยาบาลอย่างถูกอย่างดี

เจ็บป่วยเมื่อใดหาหมอพยาบาลได้สะดวก

ผมจำเป็นต้องมีเวลาว่างสำหรับเพลิดเพลินกับครอบครัว

มีสวนสาธารณะที่เขียวชะอุ่ม

สามารถมีบทบาท และชมศิลปะ วรรณคดี นาฏศิลป์ ดนตรี วัฒนธรรมต่างๆ

เที่ยวงานวันงานลอยกระทง งานนักขัตฤกษ์ งานกุศลอะไรก็ได้พอสมควร

ผมต้องการอากาศบริสุทธิ์สำหรับหายใจ น้ำดื่มบริสุทธิ์สำหรับดื่ม

เรื่องอะไรที่ผมเองไม่ได้ หรือได้แต่ของไม่ดี

ผมก็จะขอความร่วมมือกับเพื่อนฝูงในรูปสหกรณ์ หรือ สโมสร หรือสหภาพ

จะได้ช่วยซึ่งกันและกัน

เรื่องที่ผมจะเรียกร้องข้างต้นนี้ ผมไม่เรียกร้องเปล่า

ผมยินดีเสียภาษีอากรให้ส่วนรวมตามอัตภาพ

ผมต้องการโอกาสที่มีส่วนในสังคมรอบตัวผม

ต้องการมีส่วนในการวินิจฉัยโชคชะตาทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมของชาติ

เมียผมก็ต้องการโอกาสต่างๆ เช่นเดียวกับผม

และเราสองคนควรจะได้รับความรู้และวิธีการวางแผนครอบครัว

เมื่อแก่ ผมและเมียก็ควรได้ประโยชน์ตอบแทนจากการประกันสังคม

ซึ่งผมได้จ่ายบำรุงตลอดมา

เมื่อจะตาย ก็ขออย่าให้ตายอย่างโง่ๆ อย่างบ้าๆ

คือตายในสงครามที่คนอื่นก่อให้เกิดขึ้น ตายในสงครามกลางเมือง

ตายเพราะอุบัติเหตุรถยนต์ ตายเพราะน้ำหรืออากาศเป็นพิษ

หรือตายเพราะการเมืองเป็นพิษ

เมื่อตายแล้ว ยังมีทรัพย์สมบัติเหลืออยู่ เก็บไว้ให้เมียผมพอใจในชีวิตของเธอ

ถ้าลูกยังเล็กอยู่ก็เก็บไว้ เลี้ยงให้โต

แต่ลูกที่โตแล้วไม่ให้ นอกนั้นรัฐบาลควรเก็บไปหมด

จะได้ใช้เป็นประโยชน์ในการบำรุงชีวิตของคนอื่นๆ บ้าง

ตายแล้ว เผาผมเถิด อย่าฝัง

คนอื่นจะได้มีที่ดินอาศัยและทำกิน

และอย่าทำพิธีรีตอง ในงานศพให้วุ่นวายไป

นี่แหละคือความหมายของชีวิต

นี่แหละคือการพัฒนาที่จะควรให้เกิดขึ้นเพื่อประโยชน์ของทุกคน

สุดท้ายนี้ ขอขอบพระคุณท่านทั้งหลายที่อุตส่าห์อ่านมาจนจบ ขอความสุขสวัสดีและสันติสุข จงเป็นของท่านทั้งหลาย และพระท่านกล่าวไว้ดังนี้เกี่ยวกับความสวัสดี

"เราตถาคตไม่เห็นความสวัสดีอื่นใดของสัตว์ทั้งหลาย นอกจากปัญญา เรื่องตรัสรู้ ความเพียร ความสำเร็จอินทรีย์ และความเสียสละ"

Comment

Comment:

Tweet


อ๋า น้องอายๆๆๆๆ คิดถึงๆๆๆๆ

บทความเนี้ย ดีจังเลยครับ...
สังคมในอุดมคติเลยล่ะเนี่ย ^^

อิอิ อยากจะบอกด้วยความภาคภูมิใจ ว่า ดร.ป๋วยเนี่ย เกิดวันที่ 9 มี.ค. เหมือนพี่เลยอ่า อิๆ คนเกิดวันนี้เนี่ย เจ๋งเนอะ 555+
#12 by ** P o R ** MiRaCLe MaKer!! At 2005-09-13 19:14,
เง่อ ไดฮับเช่นกันค่ะ^^


*เหอๆคนแบบนี้สิ ที่ควรจะมีชีวิตยุ่บนโลก พุมจัยที่เกิดเปนคน ทำทุกอย่างให้ดี
*เมื่อไหร่เราจะเปนแบบนี้ -*-
#11 by At 2005-09-13 18:32,
i gonna die now!!!

2day i hav a lot of thing 2 do

miz u so much
#10 by only u (210.246.160.4 /210.246.160.12) At 2005-09-13 15:42,
น้องอาย

คิดถึงเรามากกมายเลยรู้ป่าว

วันนี้เอาบทความชั้นเยี่ยมมาให้อ่าน ขอบคุณมาก

คิดดี ทำดี พูดดี เท่านี้ได้ดีแน่นอน
#9 by ทอมคุง (192.150.249.114) At 2005-09-13 11:22,
เรื่องโค้ดอะไม่เป็นไรหรอก เล็กน้อยจ้ะ ^^ พอดีลองผิดลองถูกอยู่นานมาก ไม่อยากให้คนอื่นมานั่งเสียเวลาอีก เลยเอามาให้ใช้เลย ^^"

เรื่องไดเราวันนี้อะ มันเคยเป็นเว็บเพจที่เราอัพไว้ที่ไดฮับมาตั้งแต่ปีที่แล้ว เก่าหน่อย ข้อมูลในนั้น(พวกปี) จะคลาดเคลื่อนไปบ้าง ตามแก้ไม่ไหวอะ เสียเวลาอัพไป 12 ชั่วโมงถ้วน ในตอนนั้น

ไม่ว่าจะเพราะอะไร ที่ทำให้เราได้เจอเค้า เราอยากขอบคุณที่ทำให้เราได้เคยมีวันเวลาที่น่าจดจำแบบนี้ แม้วันนี้มันจะต้องแยกกันไปตามทาง แต่ความทรงจำมันไม่เคยลบเลือนไปจากใจเลย ^^

ปล.เทคแคร์ครับ
#8 by Xymply `☆ At 2005-09-13 02:04,
วันนี้พี่สาวนู๋มีสาระมากมาย อิอิ

เพลงแอบเพราะนะจ๊ะ
#7 by Just da way i am* At 2005-09-13 00:33,
เพลงนี้คือสุริยุปราคาที่นู๋ชอบใช่มั้ยจ๊ะ
เจ้ว่าจะถามแล้วว่าเพลงรอสายของนู๋คือเพลงไร..ได้คำตอบแล้ว

อ่านเรื่องวันนี้ทำหั้ยเจ้รู้2อย่าง
นู๋เคารพอาจารย์ป๋วยมาก
และท่านเป็นปูชนียบุคคลที่น่าสรรเสริญ
#6 by เจ๊1 (203.151.140.121 /203.113.39.9) At 2005-09-12 23:55,
^__^

มาเยี่ยมจ้า...อิ อิ
#5 by [JiN-KuMa] At 2005-09-12 21:35,
อ่านแล้วมองความเป็นจริงมันเป็นไปได้ยากอะนะ ก็ได้แต่ทำใจยอมรับปรับตัวไปตามเรื่องตามราวแล้วกัน
#3 by Xymply `☆ At 2005-09-12 17:48,
อายย้ายมานี่แล้วเหรอ

งึ่มๆๆ เลิกเขียนๆๆ พี่เขียนในสเปชของ msn อ่ะ

ไม่ได้อัพทุกวันด้วย เซรงๆๆๆ

แอบตามมาจากบล๊อคเจ้าตู 555
#2 by ปังปอนด์ (203.188.24.149) At 2005-09-12 17:28,
อ่านแล้วก็คิดว่า...อีกกี่ปีนะเราถึงจะได้แบบนี้ แต่ถ้ามีได้ คงเยี่ยมไปเลย
#1 by Naenia At 2005-09-12 15:57,