2005/Oct/02

ก่อนที่วันนี้จะเล่าอะไร

ขอแนะนำบุคคล 2 คน ก่อนนะคะ

no.1 พี่โอ๋

พี่คนนี้คือแฟนแมนยูที่อายรู้จักเมื่อครั้งที่ไปดูศึกวันแดงเดือดที่เดอะมอลล์บางกะปิ เมื่อหลายปีที่แล้ว เรารู้จักกันเพราะว่าตอนนั้นเราบังเอิญนั่งใกล้ๆกัน เลยได้มีโอกาสคุยกัน และก้อติดต่อกันมาเรื่อยจนถึงวันนี้ พี่โอ๋เป็นแฟนผีตัวจริง เสียงจริง รู้รายละเอียดเกี่ยวกับแมนยูรอบด้าน อายเลยได้ข้อมูลจากพี่โอ๋มาเยอะพอควร นอกจากเราจะคุยกันเรื่องแมนยูแล้ว พี่โอ๋ยังเป็นที่ปรึกษาที่ดีคนนึงของอาย อายสามารถโทรหาพี่โอ๋ได้ทุกเวลา แม้แต่เวลาที่พี่โอ๋จะเข้าไปปลดทุกข์

no.2 พี่ตาล

พี่ตาลคือภรรยาของพี่โอ๋ ด้วยความที่อายโทรหาพี่โอ๋บ่อยๆ เลยได้มีโอกาสคุยกะพี่ตาลบ่อยไปด้วย และถ้าจะว่าไป อายคุยกะพี่ตาลบ่อยกว่าพี่โอ๋ด้วยซ้ำ เพราะเราเป็นญ.เหมือนกันเลยเข้าใจรายละเอียดได้ง่าย ช่วงเวลา5-6เดือนมานี้สุขภาพของพี่ตาลไม่ค่อยแข็งแรงนัก เพราะเทอเป็นโรคมะเร็งในเม็ดเลือดขาว หรือลูคิเมียนั่นเอง แต่พี่ตาลมีกำลังใจที่ดียิ่ง ทั้งกำลังใจจากพี่โอ๋สามีคนดีและจากคนรอบข้าง

เอาล่ะค่ะ เรื่องที่จะเล่ามีอยู่ว่า

.

.

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา อายต้องสอบ

เลยไม่มีเวลาโทร.ไปหาพี่ตาลและพี่โอ๋มากนัก

แต่ในใจก้อยังคิดถึงพี่ทั้ง 2 อยู่เสมอ

เราไม่ได้คุยกันจนกระทั่งวันนี้....วันที่พี่ตาลจากไปอย่างไม่มีวันกลับ

ตอนที่อายกลับมาถึงบ้าน ก้อเวลาประมาณ5โมงครึ่ง

มาถึงปุ๊บ อายก้อเขวี้ยงข้าวของไว้ข้างล่าง ซึ่งก้อรวมถึงมือถือด้วย

ส่วนตัวเองก้อขึ้นมาเล่นคอมข้างบนห้อง

ปกติถ้าอายได้อยู่บนห้องแล้ว อายจะไม่ลงไปข้างล่างอีกจนกว่าจะถึงเช้าของอีกวัน

ไม่สนใจว่าจะมีคนโทรมาหาหรือไม่...ไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น

แต่อยู่ๆวันนี้ตอนประมาณ1ทุ่ม อายก้อมีความรู้สึกบางอย่าง

ทำให้ต้องลงไปข้างล่างเพื่อดูว่ามีคัยโทรเข้ามือถือหรือป่าว

7 missed

เปิดดู...สายที่ไม่ได้รับนั้นคือสายของพี่โอ๋ทั้ง7สาย

อายเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดี เพราะปกติพี่โอ๋ไม่เคยโทรหาบ่อยๆ

อายเลยโทรกลับไป

.

.

ตู๊ด ......ตู๊ดด

"อายจ๊ะ พี่ตาลเค้าไปแล้วนะ เมื่อตอน 6โมง"

"พี่โอ๋ทำใจดีดีนะ"

"จ้ะ พี่ไม่เป็นไร พี่รับได้ ตาลเค้าไปสบายแล้ว เค้าไม่ทรมานแล้ว เค้าจากไปอย่างสงบ"

"พี่โอ๋อยากร้องไห้มั้ย ร้องกับนู๋ได้นะ"

"ไม่จ้ะ พี่สัญญากับเค้าไว้ว่าจะไม่ร้องไห้"

"จ้ะพี่..มีไรให้อายช่วยบอกได้เลยนะ"

"พรุ่งนี้นู๋ว่างมั้ย มาส่งพี่เค้าขึ้นสวรรค์หน่อยสิ"

................

อายไม่อยากจะเชื่อว่านับต่อแต่นี้ไป จะไม่มีพี่ตาล พี่สาวแสนดีอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว

แต่อย่างน้อยอายก้อดีใจ ที่พี่ตาลจากไปอย่างสงบ และได้มองเห็นพี่โอ๋เป็นวินาทีสุดท้ายก่อนหลับตลอดกาล

หลับให้สบายนะคะ...ถึงเวลาที่พี่จะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

ต่อแต่นี้พี่จะหายเหนื่อย.....ตลอดกาล

.

.

.

อายเชื่อว่า ณ ตอนนี้ใจของพี่โอ๋คงร่ำร้องหาหญิงอันเป็นที่รัก

และในขณะเดียวกันก้อพยายามฝืนยิ้มตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับพี่ตาล

แต่พี่โอ๋คะ...ถ้าพี่ไม่ไหว อายและน้องๆของพี่ทุกคนพร้อมเป็นที่ซับน้ำตาให้พี่ทุกเวลานะ

พี่ตาลเคยบอกกับอายว่า

"น้องอายจ๋า พี่ก้อไม่รู้จะอยู่ได้นานแค่ไหน เมื่อไหร่ที่พี่จากไป นู๋เก็บพี่ไว้ในใจนะจ๊ะ"

ณ ตอนนี้ อายจึงอยากบอกกับพี่ตาลว่า

"พี่จ๋า...พี่จะอยู่ทั้งในใจและในความทรงจำของน้องสาวคนนี้ตลอดไปค่ะ"

>>edit :4OCT 05<<

วันนี้พวกเราพร้อมใจกันไปส่งพี่ขึ้นสู่สรวงสวรรค์

ไม่มีคัยร้องไห้

ทุกคนทำตามที่พี่ต้องการ

พวกเราไปส่งพี่พร้อมกับรอยยิ้ม

ยิ้มกับสิ่งดีดีที่พี่เคยทำ

ยิ้มกับความทรงจำต่างๆที่สวยงาม

ยิ้ม...เพื่อพี่จะได้ สุข สงบ ตลอดกาล

ด้วยรักและอาลัย.....จากพี่โอ๋ สามีของพี่,อาย และน้องๆของพี่ทุกคน


edit @ 2005/10/05 00:30:22

2005/Sep/23



เหนื่อยจัง

><

วันนี้เป็นอีกวันที่อยากร้องไห้

มันเครียดมากๆเลยนะ ... "การสอบ"

เคยเป็นมั้ย ยิ่งอ่าน ยิ่งตัน

ยิ่งอ่านมาก ยิ่งเหมือนเรากำลังเดินเข้าถ้ำ เดินลึกเข้าไปทุกที

หวังว่าอีกไม่ช้าจะเจอทางออก รึอย่างน้อยขอเจอแสงรำไรก้อยังดี

แต่ไม่มีเลย.....

^

^

ฉันกำลังรู้สึกแบบนั้นแหละ

("_")

มีคนบอกว่า

หั้ยเตรียมตัวแต่เนิ่นๆ

ฉันก้อทำแล้ว...แต่มันก้อยังเครียด

มีคนบอกว่า

ทำใจหั้ยปลอดโปร่ง

ฉันก้อพยายามแล้ว...แต่มันทำไม่ได้

พี่ปั้นp2wเม้นในentryก่อนหน้านี้ว่า "ผ่านมันหั้ยได้นะ"

ผ่านได้อยู่แล้วค่ะ....แต่จะผ่านแบบสวยงาม รึสะบักสะบอมก้อไม่รู้สิ

---------------------------------------------------------------------------------------------

ฉันเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่สอบ

เครียดเกินกว่าเหตุแบบไม่มีเหตุผล

ท้องไส้ปั่นป่วน...ปวดหัว...นอนไม่หลับ

.

.

ช่วงชีวิตของคนเรามีเรื่องหนักหัวได้ไม่เว้นแต่ละวันสิน่า

.

.

ชีวิตมหาลัยไม่ง่ายอย่างที่คิด...แต่ก้อไม่ยากเกินความสามารถหรอก

ถ้าแค่นี้เหนื่อย....แล้วอนาคตล่ะ เราจะทนไหวหรอ

เข้มแข็งนะอาย เรื่องแค่นี้เอง

เวลานี้ไม่ใช่เวลามาท้อ เวลานี้คือเวลาลุย!!

^

^

นี่คือคำพูดที่พี่คนนึงพูดกรอกหูฉันเสมอมา

ฉันรู้และเข้าใจ...

แต่..บางครั้ง คนเราก้ออยากระบาย

ระบายเพื่อปลดปล่อยความคลุ้มคลั่ง

หวังว่าพี่คงเข้าใจ

ดีใจนะที่อย่างน้อยก้อยังมีพี่อยู่เคียงข้างในทุกช่วงเวลา

โดยเฉพาะช่วงที่ผ่านไปได้ยากของชีวิต

ถ้าไม่มีพี่ซักคน ฉันอาจหลงทิศ หลงทาง

ขอบคุณมากค่ะเฮียทอม...รักนะ พี่ชายที่แสนดี

+เคยบอกว่าจะไม่มาอัพจนกว่าจะสอบเสร็จ

แต่นี่ยังไม่ทันเริ่มสอบซักตัว...ฉันก้อต้องมาระบายซะแล้ว+

.

.

ปอลอ....

เพื่อนๆพี่ๆย้ายไปบ้านใหม่กันเต็มเลย

ทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียว มันน่าน้อยใจนัก

จะว่าไปเค้าก้อชวนแล้วล่ะ .. แต่ฉันเหนื่อย

เบื่อกับการเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนไปไม่รู้จักจบสิ้น

เพราะฉะนั้น ตอนนี้ขอพักเหนื่อยอยู่ที่นี่แหละ...ไม่มีแรงโผบิน ไม่มีแรงสร้างรังใหม่

แต่ไม่ต้องห่วง ฉันยังรักพวกพ้อง

เมื่อเพื่อนฉันย้ายบ้าน...ฉันก้อจะตามไปเยี่ยม

แล้วอย่าลืมมาเยี่ยมฉันด้วยล่ะ

เอากำลังใจมาฝากด้วยนะ

ขอบคุณค่ะ

.

.

edit 24/09/05

แมนยูแพ้ หงส์เสมอ เชลซีชนะ

สะใจมั้ยคุณเจ ทีมสุดที่รักเก็บ21แต้มรวด

จะว่าไปนายคงไม่ดีใจที่ทีมตัวเองชนะหรอก แต่ดีใจที่ทีมเค้าแพ้ช่ายมะ

โอเค....เชลซีมันเก่ง เยี่ยมยอด พระเจ้าเข้าสิง รวย อู้ฟู่ มั่งคั่ง

ดีพร้อมไปซะหมด

แต่...

อย่ามาหัวเราะหั้ยได้ยินเชียว...ไม่งั้นมีเจ็บ

5 5 5

บอลแพ้ คนไม่แพ้จ้า

where were u when u were shit

วลีนี้จะคอยหลอกหลอนนายอยู่ร่ำไป

(หวังว่าแฟนเชลซีคงเข้าใจวลีนี้ แต่ถ้าไม่เกท...ถามหลังไมค์นะคะ)

.

.

ตอนนี้อ่านหนังสืออยู่ แต่เจอ msg รบกวนจากพวกสิงโต

เย้ยหยันกันอยู่นั่น

ไม่แพ้มั่งหั้ยมันรู้ไป

แพ้เป็นพระ....ชนะเป็น>>> แชมป์

(แต่อย่าคิดว่าจะยอมยกธงขาวง่ายๆ บอลลูกกลมๆอะไรก้อเกิดขึ้นได้ค่ะคุณ)


edit @ 2005/09/25 01:18:17

2005/Sep/19


ช่วงนี้ชีวิตยุ่งวุ่นวายเหลือเกินค่ะ

จะสอบแล้ว ต้องฟิตซักหน่อย

เทอมนี้มีเรียน 5 ตัว

เหมือนจะ chill แต่เปล่าเลย

อ่านกันเข้าไป...หนังสือกองเบ้อเริ่มจะทับฉันตาย

เลือกไม่ถูกเลยว่าจะอ่านไรก่อนหลัง

ตอนนี้รู้สึกว่าชีวิตไม่เป็นระบบจริงๆค่ะ

เหนื่อยจัง!!!!

อีกอย่างนึง ช่วงนี้แมนยูฟอร์มไม่ประทับใจ

เสมอลิเวอร์พูลซะได้....shit

นู๋อายเลยพลอยเซ็ง & หมดแรงไปด้วย

เพราะงั้นตั้งแต่นี้จนถึงสิ้นเดือนจะไม่มาอัพเดทใดๆทั้งสิ้นค่ะ

ไว้เจอกันหลังสอบเลยดีกว่า

.

.

สำหรับคนที่กำลังอยู่ในช่วงสอบเหมือนกัน

ขอหั้ยอ่านหนังสือแล้วจำได้นะคะ

เก็บรายละเอียดสำคัญๆได้หมด

ความรู้ไม่กระเด้งกระดอนออกนอกหัว

ขอหั้ยจารย์ออกข้อสอบไม่โหด

ขอหั้ยทุกคนที่ตั้งใจกันเต็มที่....GET A กันถ้วนหน้าค่ะ

ส่วนคนที่หวังดวงอย่างเดียว แต่ไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือซักแอะ...อันนี้ไม่อวยพรนะคะ


ปอลอ...

มีเรื่องๆนึงที่อยากเขียนถึงมาก

มันเป็นประสบการณ์ที่อายได้ไปเจอมา

มันเป็นสิ่งที่ทำหั้ยอายทั้งหดหู่และมีความสุขในเวลาเดียวกัน

แต่ขอยกยอดไว้เล่าหลังสอบละกันค่ะ